Adwent to czas radosnego oczekiwania na przyjście Jezusa. Adwent zaczyna się w niedzielę po uroczystości Chrystusa Króla czyli między 29 listopada a 3 grudnia. Trwa on od 23 do 28 dni, z których cztery zawsze są niedzielami. Adwent kończy się wigilią Bożego Narodzenia, która niekiedy zbiega się z czwartą niedzielą Adwentu. Adwent rozpoczyna się od pierwszych nieszporów pierwszej niedzieli Adwentu, a kończy się pierwszymi nieszporami Bożego Narodzenia. Pierwsza niedziela Adwentu zawsze rozpoczyna nowy rok liturgiczny w Kościele.
Niepowtarzalny adwentowy klimat tworzy Msza roratnia , czyli msza wotywna o Najświętszej Maryi Pannie w okresie Adwentu. Szczególnej wymowy nabierają wówczas słowa:"Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość..."
Niepowtarzalny adwentowy klimat tworzy Msza roratnia , czyli msza wotywna o Najświętszej Maryi Pannie w okresie Adwentu. Szczególnej wymowy nabierają wówczas słowa:"Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość..."
Symbolika wieńca adwentowego. Każdy element wieńca adwentowego ma swoje znaczenie i symbolikę, o których warto pamiętać. Kształt koła nie jest przypadkowy. Nie ma ono ani początku ani końca. Wiecznie zielone gałązki to symbol trwającego życia, wiecznego życia ofiarowywanego przez Chrystusa. Ponadto każdy z gatunków roślin ma swoje znaczenie. Laur symbolizuje zwycięstwo, w tym przypadku triumf nad cierpieniem, prześladowaniem, wyraża wieczność i dziewictwo. Sosna i ostrokrzew to zaś nieśmiertelność. Sosna jest również pogańskim symbolem Słońca i płodności. A cedr to uzdrowienie i niezniszczalność - atrybut Chrystusa.
Pośród wieńcowych gałązek umieszcza się cztery świece symbolizujące cztery niedziele adwentu.
Każdą z poszczególnych świec zapala się w kolejną niedzielę adwentu.
Przypominają one o upływającym czasie do narodzin Małego Boga i o naszym obowiązku przygotowania się na spotkanie się z Nim.
Ich zapalanie to także stawianie sobie pytania - "czy jestem gotowy?" Pierwszą świecę zapala się w I niedzielę adwentu - symbolizuje ona przebaczenie grzechu nieposłuszeństwa Adamowi i Ewie przez Boga. Drugą zapala się w II niedzielę adwentu - symbolizuje ona wiarę patriarchów Narodu Wybranego w dar Ziemi Obiecanej.
Trzecią świecę zapala się w III niedzielę adwentu - symbolizuje ona radość króla Dawida świętującego przymierze z Bogiem.
W IV czwarta niedzielę adwentu zapala się ostatnią ze świec - symbolizuje ona nauczanie proroków zapowiadających przyjście Mesjasza i Jego Królestwa pokoju i sprawiedliwości.
Pośród wieńcowych gałązek umieszcza się cztery świece symbolizujące cztery niedziele adwentu.
Każdą z poszczególnych świec zapala się w kolejną niedzielę adwentu.
Przypominają one o upływającym czasie do narodzin Małego Boga i o naszym obowiązku przygotowania się na spotkanie się z Nim.
Ich zapalanie to także stawianie sobie pytania - "czy jestem gotowy?" Pierwszą świecę zapala się w I niedzielę adwentu - symbolizuje ona przebaczenie grzechu nieposłuszeństwa Adamowi i Ewie przez Boga. Drugą zapala się w II niedzielę adwentu - symbolizuje ona wiarę patriarchów Narodu Wybranego w dar Ziemi Obiecanej.
Trzecią świecę zapala się w III niedzielę adwentu - symbolizuje ona radość króla Dawida świętującego przymierze z Bogiem.
W IV czwarta niedzielę adwentu zapala się ostatnią ze świec - symbolizuje ona nauczanie proroków zapowiadających przyjście Mesjasza i Jego Królestwa pokoju i sprawiedliwości.
Zapalanie świeczek jest symbolem światłości jaką nazwał się sam Jezus : "Jam jest światłość świata, kto idzie za mną, nie chodzi w ciemnościach, ale będzie miał światłość żywota" (J. 8,12).